Notes sa Philippine Energy Summit (Part 1)

Pangunahing adyenda diumano ng Philippine Energy Summit ang isyu ng mataas na presyo ng langis ganun din ng kuryente. Sa mga tinalakay na usapin sa unang tatlong araw, halos nagkakaisa ang mga tagapagsalita na ang mga sumusunod ay mga isyung dapat tugunan: patuloy na pagtaas ng presyo ng langis sa pandaigdigang pamilihan, kawalan ng seguridad sa supply ng langis at enerhiya sa bansa, mataas na presyo ng kuryente sa bansa, at ang hindi mahusay o inefficient na paggamit sa enerhiya. Sa ganitong asesment sa sitwasyon ng enerhiya umikot ang iba’t ibang mga proposal at rekomendasyon sa tatlong araw na talakayan at workshop.

Ang mga ito ay repleksyon rin ng direksyong gustong patunguhan ng Energy Summit batay sa website ng Department of Energy. Ayon dito, ang mataas na presyo raw ng langis ay makakasakit sa ekonomiya ng bansa at kay Juan dela Cruz sa maigsing panahon. Subalit, ito rin daw ay makakapagpabilis ng pagdevelop ng mga alternatibong langis at iba pang pagkukunan ng enerhiya, ganundin ng pagpapatupad ng mga “creative” na solusyon ng iba’t ibang mga sektor at ng mga tao.

Sa sitwasyong ipinakita sa summit, lubos na dependent o umaasa ang Pilipinas sa inaangkat na langis. Kaya, tuwing tataas ang presyo nito sa pambansang pamilihan ay nasasaktan tayo nang husto laluna ngayon na umaabot ang presyo nito sa $100 kada bariles. Ang rekomendasyon ng karamihan ng mga tagapagsalita sa summit ay magtipid sa paggamit ng enerhiya o langis, magkaroon ng alternatibong langis at pinagkukunan ng malinis at renewable na enerhiya, at magkaroon ng subsidyo laluna sa mga mahihirap na sektor na higit na maapektuhan ng mataas na presyo ng langis. Dapat din daw tumutugon ito sa climate change o global warming. May rekomendasyon ding suspindihin o di kaya ay tuluyan nang itigil ang implementasyon ng value added tax (VAT) sa langis laluna sa diesel, kerosene, at 11-kg na LPG. May proposal din na pabilisin ang pagpapatupad ng paggamit ng compressed natural gas (CNG) sa mga bus.

Sa pagtitipid ng enerhiya o langis, maaaring simulan daw ito sa paggamit ng compact fluorescent lamp (CFL) o yung mas kilala natin na mga energy saving lamps. Ang isang 5 watts na bumbilya ng CFL ay katumbas ng 25 watts na incandescent na bumbilyang madalas na gamit sa mga tahanan laluna sa mga mahihirap na lugar dahil ito ay mura. Medyo mas mahal ang CFL, pero mas malaki ang matitipid ng bawat pamilya sa konsumo nila sa kuryente. Ganun din ang gobyerno, makakatipid sa paggamit ng langis para sa produksyon ng kuryente. Maganda ang lumabas na proposal na bigyang subsidyo ng gobyerno itong pagpapalit ng incandescent ng CFL sa mga mahihirap na pamilya.

Ayon sa Senior Energy Specialist ng Asian Development Bank na nagsalita sa unang araw, ang 1,000,000 CFL ay katumbas ng isang bagong 50-megawatt na power station. Subalit $1.5 milyon lamang ang gagastusin sa CFL samantalang $50 milyon ang gagastusin sa planta ng kuryente. Ito ay dahil ang isang milyong CFL na may lakas o liwanag na 13-watts ay may kabuuang lakas na 13 milyong watts o 13 megawatts. Samantalang ang 1 milyong 60 watts na incandescent na bumbilya ay may kabuuang lakas na 60 milyong watts o 60 megawatts. Ang liwanag na naibibigay ng 60 watts incandescent ay pareho lang sa liwanag na naibibigay ng isang 13-watts na CFL na bumbilya. Halos 50 megawatts ang matitipid sa kuryente kung CFL ang gagamiting bumbilya.

Isang rekomendasyon pa sa pagtitipid sa enerhiya ay ang pagsasabatas ng Energy Conservation Act upang obligadong sundin ng mga tao ang iba’t ibang paraan sa pagtitipid ng enerhiya.